Image
Σήμερα γιορτάζεται το “εθνικό μας προϊον” Οδυσσέας Ελύτης.
Θα προσπαθήσω να διατυπώσω ότι είναι να πω χωρίς να προσβάλω κανέναν και τίποτα.Δεν είναι τυχαίο που τιμήθηκε με το Νόμπελ ενας άνθρωπος που το έργο του μετρούσε χρόνια περισυλλογής πριν έρθει το βραβείο,κάτι για το οποίο εκείνος φαντάζομαι δεν θα κυνηγούσε.Είναι η πίστη ενός ανθρώπου σε κάτι που με κάνει να αμφιβάλλω σε ποιά στροφή στις μέρες μας έχουμε κάνει και έχουν όλα στερέψει εκεί.Οι άνθρωποι εδώ που ζω αμοίβονται όταν δίνουν τη ζωή τους σε κάτι και αυτό το καταλαβαίνεις,οι άνθρωποι εκεί που μεγάλωσα προσπαθούσαν παντα να φέρουν στο τραπέζι περισσότερα από όσα μπορούσαν,η Ελλαδα ήταν παντα ένας τόπος με υπέροχους λογοτέχνες,ανθρώπους που “μέστωναν” τη σκέψη τους τα βράδια και διάβαζαν και κατακερμάτιζαν και μετουσίωναν τη σκέψη τους πάνω σε ένα χαρτί.Δεν νιωθω πως φέρω αυτή τη παράδoση στους πνευμονες μου,δεν νιωθω καν πως πρέπει να αναφέρομαι σε αυτή,την αξιοθαυμαστη δύναμη που τους κρατούσε εκεί,πάνω απο ένα λευκό χαρτί και έκαναν χιλιόμετρα και απέραντους χειμώνες στις θάλασσες γραμμάτων.Ο Ελύτης σήμερα μου διδάσκει πως ο καθένας πρέπει να βρει το δικό του “θεό” μέσα του και να τον ακολουθήσει,στο θάνατο,στη φωτιά,να γεράσει μαζί του,να περάσει ομορφες και άσχημες στηγμές. Η Ελλάδα θα ειναι πάντα για κάποιους ανθρώπους ένας τόπος σταματημένος,ένας τόπος που η φύση θα κυριαρχεί και ο χρόνος θα επαναλαμβάνεται κατω απο τον ήλιο κάθε μερα,που θα βλέπει τη θάλασσα και το χρώμα της και θα σκέφτεται.Η αλήθεια βρίσκετε στα υπόγεια.Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να καταλάβουν σήμερα οι σύγχρονοι Έλληνες,γιατί δεν μπορείς να “κλέβεις” πάντα τις όμορφες στηγμές,κάποτε πρέπει να πονέσεις και αν ευτυχήσεις για πολύ,τότε θα πονέσεις και πολύ. (καμία σχεση αυτο που αναφερω με το κόψιμο συντάξεων,κοινοτικά πλαίσια στήριξης,οικονομικά σκάνδαλα και λοιπα)
“Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.” Οδ. Ελύτης

Advertisements