Στο ράφι με τα ξεχασμένα και αποτυχημένα ή ίσως τα λιγότερα δυνατά να πουλήσουν του βιντεοκλαμπ βρήκα αυτή τη ταινία. Κάτι η αγάπη μου για την Bette Midler κάτι το ότι είναι μια από τους τελευταίους ρόλους της που δεν είναι guest αλλά παίζει δεύτερο ρόλο, τη μητέρα της ηρωίδας, σκεφτόμενος και τις πιθανότητες πως θα περάσω άλλο ένα μοναχικό βράδυ την νοίκιασα. Γύναικα σε κρίση μέσης ηλικίας που χάνει τον άντρα της και προσπαθεί κάπως να ορθοποδήσει με μεγαλύτερη και κάπως αργοπορημένη επιθυμία να αποκτήσει παιδί. Να μια ταινία που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στο φαινόμενο των «από μηχανής» θεών. Η μητέρα της επανέρχεται μετά από πολλά χρόνια απουσίας, μια Bette Midler χαμένη ανάμεσα στην κωμικότητα της και στην οποία τραγικότητα της ηρωίδας που υποδύεται μάλλον υπενθυμήζοντας μας το πόσο κωμικός ηθοποιός είναι. Ωστόσο πρόκειται για μια σπονδυλωτή ιστορία που δεν σε αφήνει στιγμή να ηρεμίσεις και να καταλαγιάσει το ενδιαφέρον σου για τη συνέχεια. Σε μια εποχή που οι κρίσεις μαστίζουν από παντού δίνει μάλλον μια θετική ματιά ακόμα και όταν η ζωή σκουραίνει τόσο που δεν βλέπεις. Νομίζω ανεξάρτητης παραγωγής, δεν βγήκε ποτέ στους κινηματογράφους. Αξίζει

Advertisements