polaroidΒαριέμαι. Η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό. Το μόνο που θέλω είναι να ασχοληθώ με αυτό για το οποίο προορίζομαι, να ασχοληθώ με τα 14 παιδιά μου και να με αφήσουν στην ησυχία μου. Απαιτώ το όνειρο μου πλέον. Έχω κουραστεί, αναζητώ αυτή τη διαδικασία. Θέλω να φύγω…από αυτή την πόλη, ελπίζω να κάτσει κάτι και να είναι και εκείνος μαζί μου. Θέλω να κλεφτούμε, εγώ…εκείνος και οι φίλοι μου, να τους απαγάγω με ένα κόκκινο βανάκι και να πάμε στην εξοχή…ανθίζουν τα πάντα αυτές τις μέρες, ήρθε η άνοιξη! Να τους πάρω όλους με ράντζα και μεγάλη στρατιωτική σκηνή και θερμάστρες…και να φύγουμε…Να νιώσουμε τη φύση, φατσοβιβλία, διαστήματα και messenger social networks σας έχω σιχαθεί! Θέλω επαφή, να σε έχω πλάι μου, με τον γκόμενο σου, να με έχεις πλάι σου, με τον γκόμενο μου, να καπνίσουμε μαύρο, να μην έχουμε να σκεφτούμε τίποτα άλλο…παρέα με μια κιθάρα…να τρέχουμε στο ποτάμι για να πλυθούμε…να ξυλιάσουμε από το κρύο…να πάθω πνευμονία και να με τρέχετε αλλά ρε πούστη μου θα έχουμε κάνει το κέφι μας…θα είμαστε ευτυχισμένα! Βαρέθηκα…ξεκοκαλίζω περιοδικά και εφημερίδες που έχουν μείνει στην επικαιρότητα τεσσάρων ολόκληρων εβδομάδων πίσω…εξεταστική ήταν αυτή ή επιχείρηση σκούπας; σχεδόν δεν κατάλαβα πότε πέρασε…δεν είμαι ευχαριστημένος…όπως πάντα! Η ψυχολόγος μου, είχε πει πως πρόοδος ενός μυαλού θεωρείται η πιο ώριμη σκέψη και η μη επανάληψη προηγούμενων λαθών, πίπες! Πάλι τα μισά κατάφερα να περάσω και κόπηκα και σε εργαστήρια τα οποία μου βγήκε ο πάτος, όλα αυτά επειδή είχα την πεποίθηση και την όρεξη στην αρχή του εξαμήνου ότι θα τα περάσω όλα. Νιώθω αδικημένος αλλά είναι οκ… Έχω απηυδήσει…όλα μοιάζουν ίδια και απαράλλακτα…καταλαβαίνεις τι εννοώ…δεν έχει να κάνει με σένα…εσύ με βγάζεις από τη λήθη…αλλά η μουσική είναι ίδια, οι κινήσεις πάντα οι γνωστές…η όρεξη στο ίδιο ατέρμονο σημείο, πάντα ψηλά…ο ήλιος πιο ζεστός από ποτέ…αλλά η ζωή μου; φαντάζει γεμάτη αλλά τόσο βαρετή…εκτός…ξέρεις…μην το ξαναλέω! Θα το κάνουμε αυτό με το βανάκι; τι λέτε; trausch-clarence

Advertisements