πιάνει το πακέτο με τα τσιγάρα…ανοίγει…βγάζει ένα…ακούγεται ο ήχος από τον αναπτήρα…παίρνει την πρώτη ρουφηξιά…και περιμένει μέχρι να έρθει το πρώτο δείγμα γραφής…ύστερα ξεκινά και το πληκτρολόγιο έχει πάρει φωτιά…

πόσες φορές πρέπει να επαναλάβει πως το καλοκαίρι δεν του αρέσει, πως το μισεί…τις προάλλες είχε ανάψει το κλιματιστικό και έμενε μέσα φορώντας ένα βαμβακερό πουλόβερ…δεν αντέχεται η ζέστη αυτές τις μέρες σκέφτεται και μονοπωλεί…η σχολή έκλεισε, το ωδείο έκλεισε…όλα όσα του αρέσουν σιγά σιγά σταματούν…το μόνο που έχει μείνει είναι το αναμμένο του τσιγάρο…περιμένοντας να το αποτελειώσει…και τώρα τι; αναρωτιέται…τόσος ελεύθερος χρόνος…από διακοπές είναι όλα ακόμα πολύ φλου…ένα είναι σίγουρο πως μάλλον θα μείνει εδώ μέχρι τέλη Ιουλίου, οι φίλοι από την επαρχία επιστρέφουν στις εστίες τους, αφήνοντας ένα κενό χωρίς συμπλήρωμα…και μένα θα μου λείψεις…η πόλη είναι άδεια…παντού βρίσκεις να κάτσεις…μείναμε πλέον εμείς και εμείς…ιστορίες χειμωνιάτικες ξεχνιούνται…και νέες ελπίδες για έναν καλοκαιρινό έρωτα μέσα στην πόλη ξανανιώνουν στο μυαλό του…ήδη οι κιθάρες βγήκαν έξω και αύριο κιόλας θα πάνε για επισκευή…μαζί με το συνθεσάιζερ το οποίο τα έχει παίξει…στοίχοι, κείμενα θα περαστούν στο word και θα φύγουν για το ταχυδρομείο…ύστερα…ύστερα τι; μουσική είναι η απάντηση…άντε και κάποια 4ωρη δουλειά ίσως…όλα χρειάζονται…είναι ακόμα ένα πεζό μάλλον καλοκαίρι όμοιο με τα υπόλοιπα…γιατί δυστυχώς εκείνος αγαπάει τον χειμώνα. και αναπολεί το κρύο του…

Advertisements