Γύρισε και σου είπε πως η φιλία είναι αυτό που προσφέρεις και του απάντησες να το βουλώσει…Κοίταξε πέρα, έξω από το παράθυρο προσπαθώντας να διακρίνει πέρα από τα βουνά και τις θάλασσες ποιο θα είναι το μέλλον για εσάς…Είχε ελπίδες για κάτι διαφορετικό απόψε επειδή ίσως ένιωσε πως τον κάλεσες αλλά και πάλι απόμακρος όπως πάντα μένεις στα ίδια πράγματα…Έβαλε την κουκούλα και απομακρύνθηκε, τραγουδώντας στους δρόμους καταθλιπτικά κομμάτια και μη προσπαθώντας να ξεφύγει από αυτά. Νιώθει πως κάνει λάθη και δη απανωτά αλλά δεν κάνεις τίποτα για να του αλλάξεις την γνώμη. Βλέπεις ένα διαμάντι στο δρόμο και το αφήνεις, απλά περνάς δίπλα του ενώ εκείνο πασχίζει να σε αγγίξει, τόσο έξυπνος και εφυής. Για αυτό θα προσπαθήσει να φύγει μακριά από τα κάγκελα της φυλακής που ο ίδιος έχει χτίσει ολόγυρα του πιστεύοντας σε σένα. Σε κάποια παραλία χειμερινή θα καταλάβει πως όλα ήταν χάσιμο χρόνου. Ίσως ένα πήδημα ακόμα και τίποτα άλλο, θα μείνει στις αξίες που θεμελίωσε μεγαλώνοντας προσπαθώντας να βρει ασφάλεια, κατανόηση και να γαμίσει, στην τελική αυτό ίσως είναι το μοναδικό πράγμα που τον ενδιαφέρει…Να αγγίζει κάποιον, να τον νιώθει δίπλα του και να τον φιλάει…  

Advertisements