Καλησπέρα πρώτα από όλα και συγνώμη για την παντελώς εξαφάνιση μου από το μπλογκ μου, α και την παντελώς έλλειψη έμπνευσης, παιδιά να ξέρετε πως αν η ριμάδα δεν έρχεται και την όρεξη όλου του κόσμου να έχεις δεν πρόκειται να βγει κάτι καλό…έστω. Α τα κουνούπια επιτίθενται ξανά, ναι το ανακάλυψα γράφοντας το κείμενο αυτό, άσχημη διαπίστωση!

______————–****Απομυθοποίηση των Clubs****————______

(σ.σ. Προφανώς όχι των βίνετοκλαμπς αλλά είναι και αυτό μια κακή συνήθεια αν συμβαίνει πολύ συχνά γιατί εκεί έξω υπάρχει ζωή που σε περιμένει…)

(!!!!!)Επιτρέψτε μου να ξεφεύγω από το θέμα καθώς η συνοχή και ο ειρμός των σκέψεων μου μετά τις πέντε το βράδυ αρχίζει και χάνει λάδια!

—Μόλις γύρισα από ένα από τα μεγαλύτερα κλαμπ της Αθήνας. Βρίσκεται στην παραλιακή, έχει πάρα πολύ καλό κόσμο, μη φανταστείτε τίποτα, πιτσιρικαρία σαν και εμάς αλλά ωραία πιτσιρίκια, βλέπεις τι φοράει η Κηφισιά, τι προτιμά το Μπουρνάζι, οι επαρχιώτες, χιχι δεν μου έχει συμβεί ποτέ αυτό (σ.σ. να φάω πόρτα). Μάλλον έχω αυτό το κάτι γιατί με έχουν βάλει και με σκισμένο τζιν! ή απλά η επικράτεια των χρυσά σκουλαρίκια, καδένες και πουκάμισο ανοιχτό με δέκα μέτρα τρίχα πλέον έχει σταματήσει. Χόρευα ξέφρενα, όπως κάποτε είχε πει μια φίλη μου χορεύω σαν να προσπαθώ να διαλυθώ σε χιλιάδες μόρια και γενικά ο χορός μου αρέσει. Κοιτάζω και γύρω μου βέβαια τι συμβαίνει, κάθονται μερικοί και σε χαζεύουν, κάθονται μερικές και σιγοψυθιρίζουν, άλλοι σε δείχνουν με το δάχτυλο τους αλλά εσύ συνεχίζεις σε αυτό που ξέρεις, δεν πλήρωσες 15 ευρώ και έφαγες την κίνηση του αιώνα για να σε κρίνουν κάτι καθισμένοι που μόλις τελείωσαν τις πανελλήνιες (καλά αποτελέσματα παιδιά! σας εύχομαι να περάσετε όπου θέλετε να δείτε και τα δικά μας σκατά!) και μου βγήκαν να ξεσκάσουν, να επιμείνουμε στο καθισμένοι γιατί το θεωρώ ηλίθιο να πας σε κλαμπ και να κάθεσαι, αδιόρθωτο!

Τεσπα, το θέμα μας δεν είναι αυτό, το θέμα μας είναι ότι σήμερα εκεί που ήμουν μέσα στην τρελή χαρά και χόρευα, τρώω φλασιά. Βασικά σε μια φάση πήγα στο μπαρ και βρέθηκα σε μια παράξενη στιγμή, μόλις είχε λυποθιμίσει μια κοπέλα, την μάζεψε ο μπάρμαν και την έβγαλε έξω, τρία δεινά συνέβησαν κατά με Ι)Ανορεξική (μα πετσί και κόκαλο ήταν!) ΙΙ)και σου είπα μην παίρνεις μεγάλες δόσεις (από την άσπρη σκονίτσα) ΙΙΙ)το μαγαζί τίγκα, του σκοτωμού ε παρόλο που ήταν ανοιχτό από επάνω της κοπέλας της ήρθε ζαλάδα…

Ελπίζω στο τρια πάντα.

Τεσπα, ήθελα να πάρω νερά εκείνη την ώρα, το μπαρ δεν είχε ποτήρια, την έκανα για έξω να πάρω αέρα (ειρωνικό όταν μέσα στο μαγαζί είναι ασφυκτικά παρόλο που από πάνω είναι ορθάνοιχτο!) και είχα ανάμιχτα συναισθήματα. Σκεφτόμουν πως όλα αυτά είναι ανούσια και πως ο έρωτας δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί εκεί μέσα και να προσεγγίσεις κάποια/ον (δύο φορές το επιχείρησα και στις 2 έφαγα άλλη πόρτα!) και η αγάπη που για μένα είναι ουσιαστικά τα βασικά. Ποιό είναι λοιπόν το νόημα της ζωής καταλήγω; ένα είναι σίγουρο θα κάνω πολύ καιρό να πάω σε κλαμπ…Δεν είναι ότι τα βαρέθηκα απλά είναι κενά σαν την πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω μας και κάτω από απάνθρωπες συνθήκες για να χορέψεις και τέλος, βαρέθηκα να κουνιέμαι και να υπακούω στις μαλακίες του κάθε «μεγάλου» DJ!!!Επόμενο κείμενο: Κενότητα

(πάρτε το σαν υπόσχεση αλλιώς δεν γράφω!)

Advertisements