Αυτή η λέξη δεν θα έπρεπε να υπάρχει σε κανένα λεξικό, όπως και οι λέξεις γενικότερα εξετάσεις, γιατί δηλαδή να χρειάζεται να αποδείξεις ότι δεν είσαι καλά μέσα σου στην ηλικία που σε αναγκάζουν να τις περάσεις. Εκείνη την χρονιά πλέον την ονομάζω σκοτεινές μέρες, και δυστυχώς θυμίζουν τις σημερινές και δεν γράφω ή κάτι τέτοιο. Άλλη μια λέξη που δεν θα ήθελα με τίποτα να βρισκόταν στο μέλλον μου, στο λεξικό μου, είναι «το στρατιωτικό» που για ακόμα μια φορά θα πάρω όσκαρ ερμηνείας, αντρίλας και λοιπόν αρρενωπών μαλακιών που αρέσκονται κάποιοι της πλειοψηφείας δυστυχώς των Ελλήνων στρατιωτικών να παρατηρούν στο νέο κύμα ανθρώπων για να διαπιστώσουν αν η μαλακία, η βαρβατίλα και ο μισογυνισμός κυριαρχούν ακόμα, γιατί έτσι είστε, μαλάκες…Τέλος πάντων για την δική μου εμπειρία των πανελληνίων ήθελα να μιλήσω. Θυμάμαι πριν από δύο χρόνια έψαχνα απεγνωσμένα να κάνω την επανάσταση μου στο σύστημα θέλοντας να μην δώσω και να φύγω για να κάνω κάτι άλλο, αργότερα συνειδητοποίησα ότι ο οργανισμός μου αποφάσισε τελείως ηλίθια σκεπτόμενος ότι εκείνη ήταν η κατάλληλη εποχή διότι όπως παρατηρώ πλέον είναι μαλακία να κάνεις μια μακροπρόθεσμη μαλακία και να βρίζεις ακόμα που την έκανες. Θυμάμαι εκείνες τις μέρες άκουγα συνέχεια το καινούριο άλμπουμ των Garbage, να ‘ναι καλά τα παιδιά δηλαδή γιατί με συντρόφευαν παντού, σε όλα τα δρομολόγια, σπίτι-σχολείο, σχολείο-σπίτι, σπίτι-φροντιστήριο, φροντιστήριο-σπίτι, ενίοτε Σαββατοκύριακα και Τετάρτες σπίτι-φροντιστήριο σχεδίου, φροντιστήριο σχεδίου-σπίτι. Το πως σώθηκα είναι θαύμα, ήμουν στο παρατσάκ μια εβδομάδα πριν από τις εξετάσεις να πάρω αεροπλάνο και να πάω Φινλανδία που ήταν το τέλειο μέρος για να σπουδάσεις το όνειρό σου, για όλα αυτά βέβαια κατά μια έννοια υπεύθυνος ήταν ο Παύλος Τσίμας με το τότε σταυρόλεξο του, έκανε σύγκριση των συστημάτων εισαγωγής σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ε.Ε. και κουβέντα με τη Γιαννάκου. Η πλάκα είναι ότι κάτι παιδιά που τα έβγαζε σε συνέντευξη ήταν συμμαθητές μου από το φροντιστήριο και το σχολείο που έδειχναν ήταν το δικό μου. Βέβαια η επιλογή έγινε με τον πιο ωραίο τρόπο, πήραν συνέντευξη κυρίως από μαθητές-διαμάντια και την πλειοψηφία αυτών που συντηρούσαν ουσιαστικά το φροντιστήριο και μεθαύριο τη χώρα μέσω τον ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων τους ξεχάσανε κανονικά, αλλά το κακό είναι πως καλή μου Γιαννάκου δεν είναι οι μειοψηφείες εκείνες που κλείνουν τις σχολές και κάνουν καταλήψεις αλλά οι πλειοψηφείες πληγωμένων ανθρώπων που εκείνη την εποχή τους έκανες τον βίο αβίωτο και συνεχίζεις με το δικό σου θράσος… Αλλά όλο ξεφεύγω και δεν μου αρέσει, για να το σώσω όμως επειδή οφείλω να το πω, ευτυχώς τα παιδιά-διαμάντια εξέφρασαν και εμάς τους υπόλοιπους καθώς είπαν ότι αν ήταν η Γιαννάκου δεν θα επέλεγαν αυτόν τον τρόπο εξέτασης-εισαγωγής. Κατά τη διάρκεια όλης την χρονιάς πέρασα σχετικά καλά αν αφαιρέσεις το γεγονός ότι κάθε φορά που γύρναγα σπίτι να ξεκουραστώ πάταγα το ελάχιστο μισή ώρα βρισίματος με τους γονείς μου με αφορμή το σύστημα. Θυμάμαι ακόμα ένα πολύ αστείο περιστατικό που έχω ανεβεί πάνω στον διευθυντή για να του ζητήσω κάτι, δεν θυμάμαι τι αλλά μου έμεινε η ατάκα του παρόλο που εγώ ένιωθα μια χαρά «δεν χρειάζεται να πεις τίποτα, μπορείς να φύγεις από το σχολείο, σου δίνω άδεια, είσαι άρρωστος…» βασικά τον διέκοψα και του ζήτησα αυτό που ήθελα χωρίς να πάρω την άδεια γιατί χρειαζόμουν τις απουσίες αλλά μου είχε κάνει εντύπωση πως γενικά εκείνες τις μέρες όλοι οι καθηγητές με κοιτάζανε κάπως και ένιωθα σαν να ήμουν ζόμπι, πως δεν με αρχίσανε τα γιατροσόφια απορώ. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς κατά τις δύο κάθε βράδυ διάβαζα μυθιστόρημα, εκείνη την περίοδο είχα τελειώσει το εκκρεμές του Φουκώ από Ουμπέρτο Έκο και εννοείται ήταν μια μέθοδος για να σπάσω το κατεστημένο (που να ήξερα!) και είναι αυτονόητο πως όλοι οι καθηγητές νόμιζαν ότι διάβαζα μαθήματα μέχρι το βράδυ, σιγά μην διάβαζα τόσο πολύ! Περιττό να πω ότι οι διαδρομές μετάβασης από τον εξωτερικό κόσμο στο σπίτι είχαν γίνει επικίνδυνα οι πιο όμορφες στιγμές μου και φρόντιζα πάντα να τις κάνω και πιο χρονοβόρες…

Το κάπνισμα; το ξεκίνησα από την κολλητή μου, περνώντας στην ίδια σχολή μαζί της…

Καλή επιτυχία αν και κάπως καθυστερημένα σε φίλους, φίλες, γνωστές, γνωστούς και ιδιαίτερα πρόσωπα που αγαπώ αλλά δεν το γνωρίζουν ακόμα…

Υ.Γ. Εννοείται εκείνη την περίοδο καφεινη διέτρεχε τις φλέβες μου…

Advertisements