καυτές ανάσες. Βρυχισμοί και ιδρώτας. Βογκητά. Αποκορύφωση. Απέραντη σιωπή. Τσικ ακούγεται ο αναπτήρας και φωτίζει το πρόσωπο του καθώς προσπαθεί να ανάψει το τσιγάρο του. Ο Κώστας είναι κολλημένος ακόμα στο σώμα του. Τελειώνει το τσιγάρο και ανάβει το φως. Μετακινείτε ελαφρά στο κρεβάτι, ο Κώστας συνεχίζει να τον έχει αγκαλιά. Να σου πω, τώρα τι θα γίνει του πετάει ο Θωμάς. Θα φύγεις καμιά ώρα, άντε έχουμε και δουλειές. Καμία απάντηση από τον Κώστα ο οποίος συνεχίζει σιωπηλός στην ίδια θέση. Αα δεν το πιστεύω ότι έμπλεξα με αγκαλίτσα και κάνει γκριμάτσα. Συνεχίζει να μιλάει ενώ ο Κώστας αδιαφορεί πλήρως, δεν το περίμενα από εσένα, κάνεις και τέλειο σεξ, όχι τίποτα άλλο και ξαφνικά τώρα αυτό? δεν το περίμενα… Σπρώχνει δυνατά τον Κώστα και τον πετάει από κάτω, ο Κώστας ντύνεται σιωπηλά και αποχωρεί. Στον δρόμο σκέφτεται διάφορα, ερωτήματα του τύπου γιατί οι άντρες δεν μπορούν να αγαπήσουν και άλλα. Είχε βαρεθεί να γαμιέται ασύστολα με ανθρώπους που γνώριζε μόνο για μια νύχτα και που μετά αντάλλασαν ουσιαστικά μόνο ένα παγερό γεια. Ήταν συναισθηματικός τύπος, αποζητούσε την αγάπη και τον πλήγωνε πολύ άσχημα αυτό που έκανε τώρα, άλλωστε όπως θυμάται ποτέ δεν τον ενδιέφερε να χύσει μόνο, για εκείνον οι καλύτερες φορές ήταν με ανθρώπους που αγαπούσε, ήταν με ανθρώπους που τους είχε ανοίξει την καρδιά του και εκείνοι με την σειρά τους είχαν δει τον κόσμο του, τον τόσο όμορφα πλασμένο κόσμο του. Το άσχημο ήταν ότι είχε κάνει τεστ για τον ιό HIV και τα αποτελέσματα αργούσαν υπερβολικά να βγουν, θα έλεγε κανείς πως κάτι του είχε συμβεί. Έστριψε στη γωνία, ανέβηκε την ανηφόρα και έφτασε στη μικρή κλινική για τα αποτελέσματα. Ξαφνικά τα πάντα έμοιαζαν τόσο απέραντα μόνα, χωρίς την αγάπη πουθενά. Όταν τον κάλεσε η γιατρός στο μικρό δωματιάκι ένιωσε ένα τσίμπημα διαφορετικό από τις άλλες φορές, το τεστ ήταν…θετικό. Δεν ήξερε ποιος τον είχε κολλήσει για να τον προειδοποιήσει και δεν γνώριζε αν έγινε επίτηδες. Κάθισε στο παγκάκι στην πλατεία κοντά στην κλινική και άναψε τσιγάρο, ο αέρας έπαιρνε τον καπνό και τον ταξίδευε μακριά, αυτό έκανε προς στιγμήν τον Κώστα να ξεχαστεί…μέχρι που κάηκε από την καύτρα και οι στάχτες σκόρπησαν μαζί με τα φύλλα. Η γιατρός του είχε προτείνει κάποια φάρμακα τα οποία θα παράγγελνε αμέσως, λένε πως αναστέλλουν την λειτουργία του ιού. Ότι και να ήταν πάντως θα το πολεμούσε, πάντα αυτό έκανε άλλωστε…

Advertisements