Ποτέ δεν άκουγα ενορχηστρωμένη μουσική, εκτός από τρομερές εξαιρέσεις κορυφαίων σάουντρακ ταινιών.

Πιστεύω πως πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ μακράν αυτού του είδους μουσικής που έπεσαι στα χέρια μου. Άλλοι γράφουν χορευτική μουσική, άλλοι γράφουν μουσική για να σου κολλάει σαν τσίχλα στο μυαλό και άλλοι γράφουν ενορχηστρωμένη μουσική σαν εμβατήρια. Αυτό όμως που μετράει είναι να γράψεις μουσική για την καθημερινότητα των ανθρώπων γιατί αυτή τους αγγίζει περισσότερο, σήμερα έκανα πολλές διαδρομές και πάντα στα αφτιά μου ηχούσαν οι ήχοι του Βήτα, υπέροχα μελωδικοί και εξαιρετικοί. Χαρακτηρίζουν τον έρωτα, το τσιγάρο, όταν τρέχεις για να προλάβεις το μετρό βάζεις το Cigarette όποιοι έχουν δει την παράσταση καταλαβαίνουν τι εννοώ. Όταν ηρεμείς και θέλεις να βάλεις λίγη μουσική για να γουστάρεις και να κουνηθείς λίγο ρυθμικά βάζεις το Funky Beep #1 και όταν είσαι σε ερωτική φάση βάζεις λίγο από Barbie. Από σήμερα έχω ένα όνειρο, να δω την μουσική αυτή να εκτελείτε LIVE το ποθώ περισσότερο από το να δω οποιοδήποτε συγκρότημα, είναι συγκλονιστικό. Και άλλο ένα όνειρο να πάρω μια συνέντευξη από αυτόν το άνθρωπο να μπω λίγο στα μυστικά αυτού του άλμπουμ και πως το δημιούργησε. Παντοτινή μουσική εύχομαι και πολλαπλούς πλατινένιους γιατί αυτά αξίζουν. Η μουσική αυτή σε γεμίζει νότες και μελωδίες. Η ενορχήστρωση είναι ανεπανάληπτη βιολιά, κιθάρες όλα εναρμονισμένα με μα πνοή τόσο δυνατή που είναι ικανή να σε φτάσει στους ουρανούς από την τελειότητα της αλλά και από το ότι μπορείς να την βάλεις μέσα στη ζωή σου. Μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε τόσο η παράσταση όσο η μουσική. Ευχαριστώ τον άνθρωπο που δώρισε σε μένα το άλμπουμ αυτό, είναι κάτι τόσο απλό αλλά συνάμα και ότι πιο καινούριο αναζητούσαν τα φονεμένα μου αυτιά από τα εκνευριστικά μπιτάκια και τις δυνατές φωνές. Απλά, μια πνοή παραδείσου κρύβεται μέσα σε αυτό τον δίσκο…

Advertisements