σήμερα έχει πανσέληνο και είναι ωραία, λέει το τραγούδι, δυστυχώς δεν είναι τόσο ωραία, είναι τόσο παράξενα. Βγαίνω στο μπαλκόνι και ο αέρας ανακατεύει τα μαλλιά μου, μου αρέσει τόσο να παίζουν με αυτά, τους δίνει λόγω ύπαρξης σαν κανένας να μην τα έχει πειράξει. Ευχόμενος να αλλάξουν όλα, το φεγγάρι ξεδιαλύνετε από τα σύννεφα και ρίχνει μία φοβισμένη ματιά πάνω μου. Σα να λέει δεν ξέρω, αλλά σίγουρα ο χρόνος μπορεί να κάνει κάτι καθώς θα κυλάει. Θα ήθελα να βρω δύναμη, κάποια δύναμη να με αγγίζει για να μπορέσω να κάνω όλα αυτά που σκέφτομαι και ποθώ. Κάθε ρουφηξιά του τσιγάρου στο κρύο με αντιπροσωπεύει, για όλα αυτά που πήγαν στα σκατά, για τα όνειρα που δεν κατάφερα να πιάσω, για τις λάθος επιλογές που έκανα και για αυτά που δεν αποφάσισα αλλά κάποιος άλλος πήρε την πρωτοβουλία να ξεδιαλέξει για μένα. Θα ήθελα όλα να τα αλλάξω του λέω, και μου κλείνει το μάτι, γιατί ρωτάει και γελάω, δεν θέλω να σου τα πω, πλέον τα ξέρουν τόσοι, ρώτα εκείνους, εκείνους που με περιτριγυρίζουν, ξέρουν τα πάντα, ίσως δεν θα έπρεπε…σιγά σιγά γύρω από το φεγγάρι άρχισαν να μαζεύονται σύννεφα, σαν αυτά που βρίσκονται στο μυαλό μου, μην φεύγεις του λέω, σε ποιον θα μιλήσω; θα με περάσουν για τρελό. Ω μην ανησυχείς αυτό το έχουν κάνει ήδη αποκρίνεται γελώντας σαν να ξέρει τα πάντα από εκεί ψηλά που βρίσκεται, ο άνθρωπος που ζούσε στο φεγγάρι και που σήμερα θα βαφτεί στα κόκκινα. Σ’ αγαπάω βρε μαλάκα! μην φεύγεις του φωνάζω αλλά εκείνος δεν γυρνάει, έχει χαθεί στα δικά του προβλήματα, στα σύννεφα. Πιο ελαφρά και από πούπουλο αυτά! Μακάρι να ήταν τέτοια και τα δικά μου. Το τσιγάρο τελειώνει και η ζέστη με φωνάζει μέσα, «έλα, θα κρυώσεις», «άστον αυτόν είναι καλά, εσύ τι θα κάνεις.» Τι να κάνω; αναρωτιέμαι, δεν θέλω να σκέφτομαι άλλο, θέλω να αφήσω τις σκέψεις πίσω, να πάρω τα φτερά μου και να πετάξω μακριά, να τρέξω οπουδήποτε…αλλά έτσι δεν κάνουν όλοι αναρωτιέται δυνατά εκείνος, ξέρεις δεν είναι αυτή η λύση. Καθώς στέκομαι στο τζάμι, «και τι ξέρεις εσύ;» τον ρωτώ, α πολλά, βλέπω τα πάντα από εδώ πάνω, πολύ πόνος, για ξαναπροσπάθησε, μια νέα περίοδο κυνηγάς εδώ και καιρό και δεν τη βλέπω, απλά είσαι χαμένος, υπό άλλες συνθήκες θα ήσουν ένα τζάνκι και τίποτα άλλο. Μέσα το σπίτι μυρίζει κερί, έντονη μυρωδιά αλλά τη συνηθίζεις, πλέον είναι ωραία…     

Advertisements