Σήμερα συνηδιτοποίησα για πρώτη φορά από πότε μας έχουν επιβληθεί τα σχετικά πρότυπα της μόδας, γενικότερα της καλής εικόνας. Θυμάμαι κάποτε κάναμε ένα μάθημα οικιακή οικονομία και είχαμε μία καθηγήτρια και εμείς τα τρελά μόλις μάθαμε ότι έχει μία φίλη διατροφολόγο της ζητήσαμε δίαιτες, αναλογίζομαι και αναρωτιέμαι δίαιτα για ποιο πράγμα; σε μια τόσο μικρή ηλικία τι να το κάνεις το αδυνάτισμα; Από τότε κατάλαβα ότι η εικόνα είναι κάτι που τρελαίνει τον κόσμο, κυριολεκτικά 1000 λέξεις μέσα σε αυτήν, έχετε δοκιμάσει ποτέ να περιγράψετε μια εικόνα; μπορείτε να βρείτε τόσα πολλά αντικείμενα άξια σχολιασμού που παίζεται να μην τελειώνατε ποτέ. Το αδύνατο σώμα έχει καιρό πλέον καθιερωθεί σαν πρότυπο σώματος και για τα δύο φύλα, οι γυναίκες μισούν την Κειτ Μος και οι άντρες, δεν ξέρω καν αν ασχολούμαστε τόσο πολύ αλλά μάλλον από έρευνες προκύπτει το αντίθετο. Δεν λέω τι θα έπρεπε να γίνεται απλά είναι υπερβολή. Οπτικοποιημένα τραγούδια, κοινός βιντεοκλίπ, δεν ξέρω αν όταν πρωτοεμφανίστηκαν έκαναν αίσθηση πάντως σίγουρα δεν υποστηρίζω ότι κάποιοι ακούν με τα μάτια, κάτι τέτοιο είναι λάθος. Ανοίγω την τηλεόραση και βλέπω Μαντ. έχουν ξεσαλώσει πλέον τα βίντεο, ώρες ώρες αναπολώ μία εποχή που δεν την γνώρισα, την εποχή του ραδιοφώνου, που τα τραγούδια έπαιζαν μόνο εκεί, που τα τραγούδια πρωτοεμφανίζονταν εκεί, δεν θέλω τόσο σημαντικό ρόλο να παίζει η εικόνα στην ζωή μου, είναι βαρετή πολλές φορές. Κλείνω την τηλεόραση και θέλω να κάνω κάτι άλλο, τα μάτια μου πλέον κουράζονται εύκολα στο αστραφτερό και γρήγορο, πλέον θέλω κάτι άλλο.Δεν ξέρω αν αυτό θέλουν και οι άλλοι. Σήμερα το πρωί ξύπνησα άρον άρον γιατί άργησα πάλι για την σχολή, άλυτα κορδόνια, λάθος ρούχα ευτυχώς ζεστό παλτό και για πρώτη φορά μία λεπτομέρεια, την ζήλεψα από περιοδικό μόδας, Γκαλιάνο, το τζιν βγαίνει μέσα από το μποτάκι, δεν ξέρω γιατί το έκανα, πάντως μου άρεσε, δεν με διευκόλυνε αλλά ένιωθα κάτι άλλο. Είναι παράξενο τα συναισθήματα που προκαλεί μία εικόνα και την ευχαρίστηση που μπορεί να σου δώσει η δική σου ωραία εικόνα.

Advertisements