Σκέφτηκα να γράψω music room αλλά ήταν η δεύτερη σκέψη μου. Οπότε γιατί όταν η πρώτη ακούγεται τόσο ωραία. Ώρα μουσικής λοιπόν σήμερα για πρώτη φορά, μόλις ολοκληρώθηκε το άλμπουμ έβαλα να παίζει και μαγεύτηκα. Οι νότες πέταγαν έξω από τον υπολογιστή, η απαλή φωνή της τραγουδίστριας με έστελνε χιλιόμετρα,  Katie Melua λέγετε η κοπελιά και η μουσική της θυμίζει Νόρα Τζοουνς μόνο που δεν βαριέται σαν αυτή και η γραμμή της μουσικής της στέκει στα επικίνδυνα μονοπάτια της ποπ και της τζαζ. Όλο περισσότερο λοιπόν, καταπληκτική μουσική. Μου είχε λείψει αυτό καθώς το player μου είναι γεμάτο από δυναμικά κομμάτια και όχι από ήρεμες κοπελούδες που έχουν όρεξη να ψυθιρίζουν στο αφτί σου τρυφερά και όμορφα. Η μουσική είναι η πιο όμορφη ανακάλυψη του ανθρώπου, πραγματικά πηγάζει από μέσα μας, σε ηρεμεί και πάντα ασκείτε πάνω σου σαν γιατρικό, σε ανεβάζει, σε ηρεμεί, σε κάνει να χορεύεις, ποτέ δεν βρίζεις εκτός και αν δεν σου αρέσει το κομμάτι, σχεδόν πάντα περνάς καλά όταν υπάρχει μουσική. Για αυτό αν ποτέ με φωνάξετε στον δρόμο και δεν γυρίσω να ξέρετε πως έχω ψείρες στα αυτιά μου και μου τραγουδούν τα πιο όμορφα τραγούδια να ‘στε σίγουροι. Θα την καθιερώσω αυτή την ώρα. Μακάρι τέτοια μουσική να έβγαινε και από τα ραδιόφωνα, πλέον αν κρίνεις από αυτά που ακούς εκεί ή θυμωμένος πρέπει να είσαι ή ψώνιο ή μαύρο δάκρυ ή στην τρελή χαρά μια κατάσταση του τύπου και η ζωή είναι χαλαρή και κυλά δεν υπάρχει. Τραγουδήστε τις μικρές χαρές της ζωής γιατί είναι αυτές που αξίζουν.

Advertisements