Τα καστανά μαλλιά της ανακατεύονται ενώ εκείνη χαϊδεύει με τα μακριά δάχτυλα της και το άγγιγμα της το μενταγιόν από αμέθυστο που έχει. Είναι απορροφημένη και τα πράσινα μάτια της απασχολούνται από ένα θέαμα. Είναι ιδρωμένη από τη ζέστη και αλλά και παθιασμένη με εκείνους τους δύο. Συμπεριφέρονταν πάντα παράξενα. Κοιτάει ένα ζευγάρι, το τέλειο ζευγάρι και σκέφτεται την χαμένη ομορφιά της. Τόσο όμορφη και γοητευτική αλλά μόνη.
Εκείνος είναι μελαψός και πολύ αδύνατος αλλά μυώδης ,φαίνεται κουρασμένος, έχει βάλει τα χέρια του κοντά στα γόνατα του και τα πιέζει σαν μια άλλη στάση του λοτού ,τα μαύρα του μαλλιά είναι κοντοκουρεμένα και τα χείλι του σαρκώδη καθώς η μύτη του τελειώνει με ένα παράξενο κόψιμο.
Εκείνη τον πνίγει στα φιλιά που και πού ,σαν έκρηξη ηφαιστείου ,φαίνεται πιο ορεξάτη ,είναι σαν να προσπαθεί να τον βγάλει από κάποιο λήθαργο αλλά εκείνος θέλει να μείνει εκεί.
Έχει καστανόξανθα μαλλιά και φοράει γυαλιά ρειμπαν, είναι αδύνατη και τρομερά κομψή. Η φούστα που φοράει είναι αέρινη, στέκει υπέροχα λίγο πιο πάνω από τα γόνατα της. Μοιάζει ευτυχισμένη ,ποιός ξέρει? Μπορεί να είναι. Τα πόδια της τα έχει αφήσει λυτά ,το ένα στη δύση και το άλλο στην ανατολή εκείνων των σκαλιών του παλιού αρχοντικού.
Η εικόνα αυτή είναι γλυκιά ,από στιγμή σε στιγμή το πλάνο θα μπορούσε να γεμίσει από λουλούδια και κόκκινο χρώμα από σοκολάτα και αγάπη.Τότε όμως όλα εξαφανίζονται και η ηρωίδα μας μένει πάλι μόνη σε ένα μαύρο σκοτάδι ενός θεάτρου με τον προβολέα άλλου Λαρς Φον Τριέρ να την φωτίζει. Νιώθει μία ενοχλητική παρουσία δίπλα της, ενοχλητική? Όχι.
Είναι εκείνος που το όνομα του δεν προφέρεται ,που εραστής της δεν θα γινόταν ποτέ γιατί δεν γνωρίζονταν. Το αγόρι με τα μαύρα μαλλιά άλλαξε ρούχα. Της πιάνει το γοφό και εκείνη ασυναίσθητα χτυπάει το πόδι της ένα βήμα πίσω, χορεύουν όλη νύχτα το πιο παθιασμένο ταγκό, το Αργεντίνικο, έχουν ανάψει ,δύο φλόγες που παίζουν με τον θάνατο,το σκοτάδι, το νερό, τα πάντα. Μέχρι που εμφανίζετε εκείνη με ένα κόκκινο φουστάνι ,τότε η μουσική αλλάζει, η νότες φεύγουν πετώντας και έρχονται άλλες, ένας ανατολίτικος χορός ξεκινά για τη κατάκτηση του εραστή ,όμως τον πλησιάζουν και οι δύο , η μία στέκεται μπροστά του και η άλλη από πίσω του.Τα φώτα χαμηλώνουν καθώς τον κάνουν δικό τους.Τα φώτα σβήσανε.

Advertisements