Ονειρεύομαι .Ονειρευόμουν .Πλέον δεν το κάνω συχνά. Γνωρίζω τις επιπτώσεις. Γνωρίζω όμως και τι πρέπει να κάνω για να τα πραγματοποιήσω. Και δεν είμαι διατεθειμένος. Δεν πιστεύω ότι έχω μάθει να μου έρχονται όλα στα χέρια, τα τελευταία καλοκαίρια αυτοτιμωρούμαι θα μπορούσε να πει κάποιος, κάποια πράγματα πλέον μου ανήκουν, ο ενισχυτής, η ηλεκτρική μου κιθάρα και η ακουστική μου, αλλά και το Ρίβερ. Το κάνω αυτό κάθε καλοκαίρι γιατί θεωρώ ότι θέλω και άλλα όλο και κάθε στιγμή περισσότερα και δεν θέλω να γίνομαι μπελάς για αυτούς που με αγαπούν αν και θα μπορούσα να αρκεστώ σε αυτά που ήδη έχω. Τα όνειρα τα μισώ, γνωρίζω ανθρώπους που δεν έχουν που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να στέκονται στα πόδια τους και να περνούν καλά αν γίνεται κάθε λεπτό με αυτά που θέλουν. Πρόσφατα ένιωσα μια τέτοια στιγμή, στιγμή ευτυχίας που την κρατάω μέσα μου σαν άγριο φυλαχτό, ήμουν στην σχολή και φεύγαμε, ήμουν εγώ και άλλες κοπέλες, ήμουν καλά, λέγαμε αστεία και κάναμε πλάκες, είναι σαν να είμαι ερωτευμένος με αυτές, και βγάλαμε φωτογραφία, η στιγμή προχώρησε και η εικόνα εξελίχθηκε αλλά η εικόνα θα μείνει πάντα μαζί μου και νιώθω ότι τα υπόλοιπα χρόνια στην σχολή θα είναι πραγματικά διαμάντια. Θα λάμπουν αξέχαστα για πάντα και χαίρομαι!

Advertisements